Ömer Seyfettin - edebiyat konuları | Ömer Seyfettin - edebiyat konuları
Kolay Türkçe

Ömer Seyfettin

Ömer Seyfeddin (1884-1920), yirminci asır başlarındaki realist Türk hikâyeciliğinin ileri simâlarından biridir. Genç yaşına ölmüş olmasına rağmen, edebiyatımıza hediye ettiği eserler, gerek sayı gerek değer bakımından Türk hikâyeciliğinde kuvvetli bir adım diye isimlendirilebilecek özel bir mahiyete sahiptir.

Ömer Seyfeddin 1884’te Gönen’de doğdu. Babası Binbaşı Ömer Şevki Bey kuvvetli ihtimale göre Kafkas Türklerindendir. Annesi kaymakam Mehmed Bey’in kızı Fatma Hanım’dır.

Daha küçük yaşlarındayken kâğıt ve kalem ile oynamayı her oyundan fazla seven Küçük Ömer henüz 4 yaşında iken mektebe başlamıştır. Tanınmış hikâyeci mekteb hayatını And isimli hikâyesinde anlatır.

Edebiyata çok hevesli olan Ömer, Tanzimat ve Servet-i Fünûn şiiri ile ilgilenmiş ve o da birçok genç gibi edebiyat hayatına şiirler yazarak atılmıştır. Daha sonra İstanbul’a Mekteb-i Harbiye’ye elmiş ve ilk manzumesini burada Mecmua-i Edebiye’de neşretmiştir.

İzmir Jandarma Mektebi’nde, Kuşadası redif taburunda, Selânik III. Orgu nizamiye taburunda ve Bulgaristan hududunda çeşitli görevler yapmıştır. Bütün bu görevleri ve gezmeleri sırasında Balkan kavimlerinin milliyetçilik ve İstiklâl mücadelelerini yakından takip eden Ömer Seyfettin’de, bu hareketlere karşı millî bir bilinç uyanmış, hikâyelerindeki sağlam ve şuurlu milliyetçilikte bunun tesiri olmuştur.

Ömer Seyfettin’in Edebî Kişiliği

Türk hikâyeciliğinin önde gelen isimlerinden biri olan Ömer Seyfeddin, hikâyelerini gördü, bilgi, fikir ve nükte unsurlarıyla ören bir sanatçıdır. Milli hislerin kuvvetli oluşu, onun birçok hikâyesini, Türk Osmanlı tarihinin fazilet, imân ve kahramanlık vakalarından alınmış mevzularla süslemiştir.

Eserlerinde, toplumsal hayatın ve bu hayattan kapılan gülünç huyların eleştirisini yaparak, toplumu iğnelemekten zevk alan hicivci bir yön vardır. En başarılı hikâyeleri ise destani bir ruhla yazılmış olan millî hikâyeleridir.

Hikayelerini tezli olarak kaleme alan Ömer Seyfeddin, toplumu yükseltmek amacıyla yazar. (1917-1920) yılları arasında yazmış olduğu hikayelerinde milli haraketli destekler.

Selânik’te yayımlanan “Genç Kalemler” dergisindeki yazıları ile ünlenmiştir. Bu dergide yayımlanan “Yeni Lisan” başlıklı yazısı Milli Edebiyat hareketinin başlangıç beyannamesi niteliğindedir.

Halkın kendisine hitabeden eserlere hasret çektiğini ve bunun için cahil kaldığını, halka hitabeden bir edebiyata büyük ihtiyaç olduğunu anlatıyor. Kendisi de eserleriyle bu ihtiyaca cevab vermeğe çalışır.

Dilde Arapça ve Farsça gibi yabancı dillere karşıdır. Bunların yerine İstanbul Türkçesini tabii dil ve edebi dil haline getirmektir.

Ömer Seyfettin’in Eserleri

ŞİİR:
Ömer Seyfettin’in Şiirleri (1972, Fevziye Abdullah Tansel derlemesi)

ROMAN:
Efruz Bey (1919)Ashâb-ı Kehfimiz (1918)
Yalnız Efe (1919, 1988)

ÖYKÜ:
Harem (1918)
Yüksek Ökçeler (1922, 1988)
Beyaz Lale (1938)

Gizli Mabed (1923, 1988)
Asilzâdeler (1938)
Mahçupluk İmtihanı (1938, 1982 bir oyun da içerir)
Dalga (1943, 1952)

İlk Düşen Ak (1938, 1980)
Nokta (1956)
Tarih Ezelî Bir Tekerrürdür (1958)

İNCELEME:
Milli Tecrübelerden Çıkarılmış Ameli Siyaset (1912)
Yarınki Turan Devleti (1914)
Türklük Mefkuresi (1914)
Türklük Ülküsü (ilk 3 kitap birarada ölümünden sonra, 1975)



Etiketler: , , , , ,
  1. 3 Baglantiveren(ler)

  2. Şub 21, 2013: Ziya Gökalp’in Hayatı ve Edebi Kişiliği « edebiyat öğretmeni edebiyat ders notları ve akıllı tahta sunuları
  3. Şub 22, 2013: Ali Canip Yöntem
  4. Mar 15, 2013: Rüştü Onur Hayatı, Edebi Kişiliği ve Eserleri

Yorumunu Ekle